ویلای زعفران خانه‌ای است در نیویورک که مجموعه‌ای از اشیا و داستان‌های صاحبانش را در خود جای داده است؛ خانه‌ای از جنس روایت. در این مرحله، طراحی نشیمن بر سقف تمرکز داشت: سقف، به‌عنوان «دیوار پنجم» اتاق، تنها سطح باقی‌مانده‌ای بود که می‌توانست بخشی از روایت فضا را بر دوش بگیرد.

پالت رنگ از کاشی‌کاری ایرانی و آجر شومینه‌ی موجود گرفته شد: طاووسی، لاجوردی، سبزِ سروی و رنگ خشت، همراه با برنج کهنه برای یراق‌ها و قاب‌ها.

پیش از هر تصمیم، مطالعات حس‌وحال فضا با دامنه‌ای گسترده از رنگ و فضا آزموده شد، و سپس پنج مطالعه‌ی سقف از یک زاویه‌ی ثابت دوربین بررسی شد؛ از سایبان پارچه‌ای و سقف چوبی قاب‌بندی‌شده تا پوشش کامل نقش گیاهی. پیشنهاد استودیو، نقش گیاهی را تنها روی تیرهای پیرامونی می‌آورد و میانه‌ی سقف را سفید و آرام نگه می‌دارد؛ قابی برای اتاق، بی‌آنکه با مجموعه‌ی اشیای زیر آن رقابت کند.